วันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ปีที่ 30 ฉบับที่ 3852 (3052)
"ป้ามด" เซียนบล็อก ณ Pantip

บทสัมภาษณ์ :

คอมพิวเตอร์และอินเทอร์เน็ต หลายคนคิดว่าเป็นกิจกรรมสำหรับคนรุ่นใหม่ เป็นสิ่งที่แยกโลกของเด็กกับผู้สูงวัยออกจากกัน แต่วันนี้ "ประชาชาติธุรกิจ" จะแนะนำ "ป้ามด" ผู้หญิงวัยเลยเลข 5 แม่บ้านธรรมดาคนหนึ่ง แต่เป็นครูสอนทำบล็อกให้สมาชิกทุกเพศทุกวัยใน Pantip.com และยืนยันว่าอินเทอร์เน็ตทำให้มีความสุขขึ้นได้จริงๆ

นางสุรภี แจ่มไพบูลย์ หรือที่ชาว Pantip รู้จักกันดีในชื่อ "ป้ามด" ผู้ได้รับรางวัลชนะเลิศ BlogGang Popular Award ครั้งที่ 2 สาขาการตกแต่งบล็อก ที่จัดโดย http://www.bloggang.com แม่บ้านธรรมดาคนหนึ่งที่ไม่เคยรู้เรื่องคอมพิวเตอร์มาก่อน จนเมื่อ 4 ปีที่แล้ว เพื่อนได้เอาซีดีเพลงหายากมาอวดพร้อมกับบอกว่า "ลูกโหลดให้จากอินเทอร์เน็ต"

นั่นคือแรงบันดาลใจสำคัญที่ทำให้เธอเปลี่ยนกิจกรรมยามว่างจากการเย็บผ้า ปลูกต้นไม้ขาย ไปเป็นผู้เรียนที่สูงวัยที่สุดในห้องเรียนคอมพิวเตอร์ของศูนย์การศึกษานอกโรงเรียน (กศน.) ใกล้บ้าน เพื่อหวังจะได้รู้วิธีใช้อินเทอร์เน็ตและวิธีโหลดเพลง แต่ก็ไม่สมหวัง คุณครู ลูกๆ เพื่อนๆ ของป้ามด ไม่มีใครรู้วิธีโหลดเพลงสักคน จนคุณหมอ สามีของป้ามดแนะนำให้รู้จักกับ Pantip.com และที่นี่เองที่ป้ามดได้เรียนรู้วิธีใช้อินเทอร์เน็ตเพื่อการสังสรรค์และสันทนาการ

"แรกๆ ป้าใช้ความรู้เกี่ยวกับต้นไม้ที่เรียนมาตอบกระทู้ต้นไม้ในโต๊ะจตุจักร พอเห็นรูปสวยๆ ที่สมาชิกคนอื่นโพสต์ไว้ก็อยากได้ อยากทำเป็นบ้าง แต่ไม่รู้วิธี ถามลูกๆ หรือเพื่อนๆ ก็ตอบไม่ได้ เลยตั้งกระทู้ถามปรากฏว่า มีคนเก่งๆ มาช่วยสอนช่วยตอบเยอะมาก ทั้งๆ ที่ต้องสอนกันตั้งแต่คลิกเมาท์ซ้าย-ขวา อย่างอาจารย์ปู่มีน้ำใจขนาดโทรศัพท์สอนให้ทีละขั้นตอน จนป้ารู้จักใช้ MSN ใช้ photoshop ตกแต่งภาพ รู้วิธีโหลดเพลงแปลงเพลงแปลงไฟล์ได้ Pantip ทำให้ป้าได้เพื่อนได้อาจารย์สอนวิชาต่างๆ เยอะมาก ช่วยเปิดโลกของป้าให้กว้างขึ้นมาก"

"จุดเริ่มต้นที่ทำให้สนใจจะทำบล็อกคือ เพื่อนสนิทอยากทำบล็อกมาก เห็นว่าป้ามดหัวไวเลยชวนให้มาช่วยกันทำ โดยอ่านวิธีทำจากบล็อกของคุณรำเพย แต่ยังไม่ค่อยเข้าใจเพราะเราไม่ได้มีพื้นฐานมาก่อน แม้ว่าคุณรำเพยจะช่วยตอบปัญหาให้เต็มที่ จนอาจารย์คนหนึ่งบอกให้ไป view source ดู ป้าก็ไปดูเว็บสวยๆ ของเมืองนอกทั้งวัน ซึ่งพวกของตกแต่งบล็อกพวกนี้เขาแจกให้ใช้ได้ แต่ให้หยิบไป อย่าขโมยแบนด์วิดท์ ตอนแรกไม่เข้าใจว่ามันหมายถึงอะไร ก็เอาลิงก์ไปใช้ทั้งดุ้นเลย จนไปเจอเว็บฝรั่งเว็บหนึ่งเขาด่าแหลกเลยว่าการขโมยแบนด์วิดท์เป็นมารยาทที่ทรามมาก ให้ save รูปแล้วอัพโหลดขึ้นไปเอง เลยเข้าใจแล้วก็ศึกษาคำสั่งใน source จนทำบล็อกได้ดีขึ้น เพื่อนๆ หลายคนอยากทำบ้าง เลยทำบล็อกที่สอนวิธีทำบล็อกให้คนไม่มีพื้นฐานจะเข้าใจได้ง่ายๆ ขึ้น เว็บมาสเตอร์ของ http://www.bloggang.com เอาไปโปรโมตบนหน้าแรกของเว็บ กลายเป็นว่าใครอยากจะสร้างบล็อกให้ลองมาอ่านบล็อกป้ามด"

ร้านกาแฟ Coffee corner @47 ของป้ามดที่เพิ่งเปิดขึ้น ตอนนี้กลายเป็นที่เรียนวิธีใช้อินเทอร์เน็ตของบรรดาแม่บ้านหลายวัยที่อยู่แถวๆนั้น และที่ตามมาจาก Pantip ซึ่งป้ามดจะสอนให้ตัวต่อตัว

สิ่งหนึ่งที่ป้ามดมักจะพบในตัวลูกศิษย์ก็คือ "ความเหงา" หลายคนพูดเหมือนกันว่า "ลูกทิ้งเครื่องคอมพิวเตอร์ไว้ให้ แต่ใช้ไม่เป็น" ลูกศิษย์ของป้ามดบางคนมีลูกมีสามีเป็นวิศวกร เป็นไอทีแมนระดับแนวหน้า ที่สอนคนอื่นได้แต่สอนคนใกล้ตัวไม่ได้

"การจะสอนคนที่ไม่มีพื้นฐานเลย ไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะกลุ่มคนเหล่านี้ใช้อะไรไม่เป็นเลยจริงๆ ต้องสอนกันตั้งแต่การคลิกเมาท์ซ้าย-ขวา ทั้งคนสอนคนเรียนต้องตั้งใจและกระตือรือร้นมากๆ การเรียนจึงจะได้ผล ปัญหาที่พบส่วนใหญ่คือ บรรดาลูกศิษย์ยังไม่มีคอมพิวเตอร์ใช้ หรือไม่ก็มีคอมพิวเตอร์เครื่องเก่าที่ลูกทิ้งไว้ให้ เพราะตัวเองอยากได้เครื่องใหม่ ซึ่งก็จะเก่ามาก ไม่เหมาะกับการใช้งานของผู้สูงวัยที่ต้องการการใช้งานที่ง่ายอย่าง WindowXP และหน้าจอที่ใหญ่ให้อ่านได้สะดวก"

"ลูกศิษย์ของป้าหลายคน ไม่มีเพื่อน เหงา แต่พอเขาใช้อินเทอร์เน็ตเป็น ก็ช่วยให้มีเพื่อนมากขึ้น มีโลกที่กว้างขึ้น มีความสุขขึ้น การได้ใช้คอมพิวเตอร์และอินเทอร์เน็ตเป็นกิจกรรมยามว่างสำหรับผู้สูงวัย ป้องกันการซึมเศร้าและโรคอัลไซเมอร์ได้ แต่เราจะต้องดึงดูดเขาด้วยสิ่งที่เขาสนใจ ไม่ใช่สอนกันตามหลักสูตรเป็นขั้นๆ เหมือนๆ กันทุกคน อย่างตามโรงเรียนทั่วไป"

"ถ้าเขาชอบอ่านหนังสือ ก็ชี้ชวนให้เขาเห็นว่าอินเทอร์เน็ตเป็นแหล่งรวบรวมหนังสือมากมายหลายประเภท มีตั้งแต่หนังสือพิมพ์ หรือแม้แต่หนังสือของ ป.อินทรปาลิต อย่างของทุกอย่างในร้านกาแฟนี้ ป้าก็ทำได้เพราะอินเทอร์เน็ต ตั้งแต่สูตรขนม ลายปักครอสสติตช์และภาพที่ใช้ประดับผนัง การต่อตู้โต๊ะ ต่อสายแลน"

"ที่สำคัญคือครอบครัวต้องส่งเสริมและอย่าพาเขาไปหาอินเทอร์เน็ต ต้องพาอินเทอร์เน็ตไปหาเขา เพราะคนที่สูงวัยลำบากในการเดินทาง แม้จะเป็นระยะใกล้ๆ ภายในบ้านก็ตาม ฉะนั้นคอมพิวเตอร์แบบโน้ตบุ๊กจะเหมาะมากสำหรับผู้สูงวัยใช้"

สังคมไทยในขณะนี้คนเกษียณจากงานไวขึ้นและมากขึ้น สิ่งที่ป้ามดอยากฝากให้ภาครัฐช่วยส่งเสริมการใช้อินเทอร์เน็ตให้เป็นกิจกรรมสันทนาการสำหรับผู้สูงวัย คือ อยากให้มีอินเทอร์เน็ตครอบคลุมทุกพื้นที่ โดยเฉพาะ Wi-Fi

"ป้ารอโครงการอินเทอร์เน็ตที่มันจะมาจากดาวเทียมอยู่ อยากให้อยู่ที่ไหนๆ ก็ใช้ได้ พอจะใช้ก็ค่อยจ่ายตังค์แบบเติมเงินในโทรศัพท์ อีกอย่างถ้ามีโน้ตบุ๊กราคาถูกไว้ให้คนแก่เล่นเน็ตได้ก็จะดี ผู้สูงวัยที่อยากทำอย่างอื่นมากกว่าลีลาศ ร้องเพลงตามชมรมผู้สูงอายุก็มีนะ ป้ายืนยันได้ว่าอินเทอร์เน็ตทำให้ป้ามีความสุขมากขึ้นจริงๆ"